Oplossing of opluchting
2016-06-12
Wat is écht belangrijk?
2016-06-26

Al weken heeft ze voorpret. Dit jaar heeft ze al vroeg haar vakantiereis geboekt. Veel eerder dan voorgaande jaren. Het was ook een mooie aanbieding. Ze kan niet wachten. Telkens wanneer ze in de spiegel kijkt en haar bruine tint op haar gezicht ziet, haar glanzende en golvende donker bruine haren ziet zwijmelt ze weg naar het zonnige oord. Wat zal ze gaan genieten…

Ze is ook al druk bezig met het treffen van de voorbereidingen, zeker nu het tijdstip van vertrek snel dichterbij komt. Allerlei dingen moet ze ook nog regelen. Zo moet ze ook nog een een adresje vinden voor haar huisdier dat ze wil onderbrengen gedurende die twee-en-een-halve week. Nee niet naar een assiel maar gewoon een liefdevol thuis adresje. Voorgaande keren is dat ook steeds gelukt dus waarom nu niet? Er is altijd wel iemand te vinden die op dat lieve beestje wil passen.

koffers1 Op het kleine kamertje staan haar koffers al klaar die ze ruim ‘n week terug al van de zolder heeft gehaald. Naast allerlei vakantiespulletjes die ze altijd al meeneemt. Onlangs zag ze nog een leuk handbagage koffertje in een tassenwinkel. Dat had ze direct gekocht. Dat moet ook mee. En wat ook handig is, is het inklapbare koffertje. Dat gaat steevast mee op reis. Wanneer ze naar huis gaat, zit dat koffertje altijd vol met kadootjes en nieuwe kleren. Het lijkt wel of ze elke reis meer meeneemt dan bij een eerdere trip.

Maar deze morgen wanneer ze het kleine kamertje inloopt om iets te pakken bekruipt haar een angstig gevoel. Ze is ineens erg onrustig. Dit onprettige gevoel is helemaal nieuw voor haar. Het gevoel is er ineens. Bij het zien van al die koffers die daar klaarstaan. Ze gaat even op bed zitten. Het wordt haar allemaal even teveel. Ze barst in tranen uit. En ze had nog wel zo’n zin in die vakantie. Wat is er toch met haar aan de hand?
Het gevoel trekt maar heel langzaam weg. Dit is niet fijn. Wat moet ze hiermee. De gedachten blijven de hele ochtend door haar hoofd spoken.
Enkele uren later op de dag beseft ze dat ze al die koffers helemaal niet mee wil sjouwen. Ze wil genieten. koffers2 Ze wil licht reizen, gewoon alleen rugzak of klein handbagage koffertje. Alleen datgene meenemen wat noodzakelijk is. Ze wil het anders! Maar hoe? Ze weet het even niet meer.

Het is net als die ene grote reis die je ooit bent begonnen, vele jaren terug. Je begon met helemaal niets. En gedurende vele jaren maakte je vanalles mee en leerde je ontzettend veel. Sommige dingen kun je je niet meer herinneren. Andere gebeurtenissen daarentegen zijn je bijgebleven als de dag van gisteren.
Van sommige ervaringen heb je veel opgestoken. En van andere eigenlijk helemaal niets. Dat lijken niet valkuilen. Alsof ze lijken achterna te komen. Je blijft dezelfde ervaringen telkens maar weer opnieuw meemaken.

En zo kan het gebeuren dat, wanneer je niet geleerd hebt om ‘licht te reizen’, je allerlei ‘ballast meezeult’ op jouw pad. Dat nieuwe gebeurtenissen je telkens terugbrengen naar emotionele momenten die ooit al eens een grote impact op jou hebben gehad. Zijn het gebeurtenissen waar jij zelf controle op hebt of ‘overkomen ze je’? En wanneer je er geen invloed op hebt, hoe komt het dan dat ze jouw leven of jouw gevoelsleven zo bepalen?
Wanneer je leert om die gebeurtenissen ‘op waarde te schatten’, leert dat je er een andere betekenis aan kunt hangen, dan ben je bezig met loslaten. Dan sleep je alle minder leuke herinneringen niet langer met je mee en kun je ze makkelijker van je afzetten.
Het is natuurlijk wel heel makkelijk gezegt, ‘je moet die dingen loslaten’. Alleen zo ervaar jij dat ‘effe loslaten’ niet als makkelijk.

Zoals Lao-Tse 600 voor Christus al zei:
“Wanneer je iets wilt pakken, moet je het heel even loslaten. Als je iets wilt loslaten, moet je het heel even pakken”.

Dus heb jij zo’n ‘zwaar koffer’? Kijk er dan eens naar. Zonder daarover een mening te vormen, zonder daar gevoel bij te hebben. Heel neutraal. Zonder daar verder aandacht aan te schenken. Dan zul je merken dat ‘die koffer steeds lichter wordt’, totdat deze verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Lao-Tse: “De wijze
          weet zonder te reizen,
          heeft inzicht zonder te kijken,
          bereikt iets zonder te handelen.”

En onze mooie brunette? Zij heeft de trip van haar leven. Met een klein koffertje -waarin ze belangrijke spullen kan stoppen en dat ze in de hotelkluis kan achterlaten- en een rugzak trekt ze er op uit. Weer Genietend van een geweldige en welverdiende vakantie.

Comments are closed.